gökçe yazılar

 

toza dönüşüyor çocukluğumun kül renkli duvarları.

hiç düşünmemiştim arkasında saklambaç oynarken o duvarların, bir gün benden küçük kalacağını. nefesimi tutup; beni bulmaya gelen ebenin yaklaşan ayak sesleriyle beraber içimde büyüyen kederli bekleyişlerde anladım hayatın beni bazen üzeceğini. ama yine de o duvarların dibinde hiç şiir okumadım.

şimdi şiirin düş tozuna karışmış leblebi tozlarıyla genzi kaşınan, burnu sızlayan eksik yaşanmış yılların keder (o kederi o kadar çok arzuluyorum ki) dolu çocukları; "madem kapının ardındaydınız, nerden esti bu çirkin gitmeler"?

çuval dolusu leblebilerimiz var daha, beraber dönüştüreceğiz birbirine benzeyen çocukluklarımızı toza...

 

gökçeşair

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !